De Konjunktiv II, te vergelijken met de “modo condicional”, wordt gebruikt om een irrealiteit weer te geven. Als je bijvoorbeeld zegt: “zonder mij zou het niet zijn gebeurd”, zeg je in het Duits “ohne mich wäre es nicht passiert”.
“Wäre” is hier een onregelmatige vorm, die uit het hoofd geleerd moet worden. Regelmatige werkwoorden worden in de Konjunktiv II als volgt vervoegd: stam + -te, -test, -te, -ten, -tet, -ten.