Verbuiging van bijvoeglijke naamwoorden en trappen van vergelijking.
De verbuiging van bijvoeglijke naamwoorden houdt in dat er uitgangen worden toegevoegd op basis van geslacht, naamval en het type lidwoord.
De juiste uitgang van het bijvoeglijk naamwoord hangt af van het geslacht van het zelfstandig naamwoord, de naamval en het lidwoord.
De overtreffende trap (superlatief) drukt de hoogste graad van een eigenschap uit, meestal gevormd met 'am ...-sten' of een lidwoord met '-ste'.
De vergrotende trap (comparatief) vergelijkt twee zaken door '-er' aan het bijvoeglijk naamwoord toe te voegen en 'als' te gebruiken.
De trappen van vergelijking bestaan uit de stellende trap, de vergrotende trap (-er) en de overtreffende trap (am ...-sten).
In de Duitse taal passen bijvoeglijk naamwoorden zich aan aan het zelfstandig naamwoord, waar ze betrekking op hebben. Dat betekent het bijvoeglijk naamwoord, en meer specifiek het uiteinde van dat woord, wordt beïnvloed door het geslacht van dat zelfstandig naamwoord, de naamval waarin het zelfstandig naamwoord wordt gebruikt en de enkel- of meervoudsvorm.
Nagenoeg alle bijvoeglijk naamwoorden worden geschreven met een kleine beginletter. Een misschien wat verwarrende uitzondering wordt gevormd door plaatsnamen: waar het bijvoeglijk gebruik van de naam van een land een kleine letter voorschrijft, is de beginletter van een bijvoeglijk gebruikte plaatsnaam de hoofdletter. Een ander aandachtspunt bij de toepassing van bijvoeglijk naamwoorden in de Duitse taal, is dat de overtreffende trap de schrijfwijze beïnvloedt. Dit doordat hierbij niet alleen het uiteinde van het woord verandert, maar in een aantal gevallen ook de Umlaut wordt toegevoegd.
De beste manier om al deze regels en uitzonderingen goed onder de knie te krijgen, is veelvuldig te oefenen in de toepassing van het bijvoeglijk naamwoord. De beste oefeningen zijn die, waarbij het bijvoeglijk naamwoord in complete zinnen, met steeds een andere naamval en vorm, gebruikt moet worden. Die oefeningen zijn hier opgenomen.
