Tegenwoordige, verleden en toekomstige tijden, conjunctief en imperatief.
De toekomende tijd wordt gebruikt om plannen of gebeurtenissen in de toekomst aan te duiden.
Het voltooid verleden tijd geeft een handeling aan die al had plaatsgevonden vóór een ander verleden tijdstip.
De voltooid toekomende tijd beschrijft een handeling die in de toekomst voltooid zal zijn.
De voorwaardelijke wijs wordt gebruikt om hypothetische scenario's, beleefde verzoeken of irreële wensen uit te drukken.
De infinitief is de onvervoegde grondvorm van het werkwoord, zoals in het woordenboek.
De aanvoegende wijs I wordt vooral gebruikt om de indirecte rede weer te geven in formele teksten.
De aanvoegende wijs II wordt gebruikt voor hypothetische situaties, wensen en beleefdheidsvormen.
De gebiedende wijs wordt gebruikt om bevelen te geven, instructies te delen of verzoeken te doen.
Het hulpwerkwoord 'sein' wordt in de voltooid tegenwoordige tijd gebruikt bij werkwoorden van beweging of toestandsverandering.
Het hulpwerkwoord 'haben' wordt gebruikt bij de meeste werkwoorden, vooral bij werkwoorden met een lijdend voorwerp.
Het voltooid deelwoord wordt gecombineerd met hulpwerkwoorden om de verleden tijd of de lijdende vorm te maken.
Talen kennen onregelmatige, zwakke en sterke werkwoorden en de eerste stap in de beheersing van een taal, is het gebruik in de tegenwoordige tijd. De onregelmatige werkwoorden kennen, afhankelijk van de persoonsvorm, hun eigen vervoeging. Wie de Duitse taal leert, zal de rijtjes behorend bij werkwoorden als “haben”, “können” en “wollen” dus goed moeten kennen.
Behalve die vervoegingen te beheersen, is het ook van belang de betekenis en toepassing van een onregelmatig werkwoord in de Duitse taal te kennen. Dit omdat het juiste gebruik van zo’n onregelmatig werkwoord bepalend is voor hetgeen iemand overbrengt. De tegenwoordige tijd van een zwak werkwoord kent vaste uiteinden, die – afhankelijk van de persoonsvorm – “-en” vervangen. Bij sterke werkwoorden geldt dat eveneens, met de toevoeging dat daar – in sommige persoonsvormen – een Umlaut toegevoegd wordt.
Een goede beheersing van de tegenwoordige tijd, maakt het vervolgens vrij eenvoudig mogelijk de uitbreiding te zoeken naar de verleden tijd, voltooid verleden tijd en voltooide tijd. Voor dat laatste is ook een goede bekendheid met de vervoeging van de werkwoorden “haben” en “sein” nodig. Alle oefeningen en opdracht om stapsgewijs de werkwoordstijden te leren toepassen, zijn hier opgenomen.
